vrijdag 15 november 2013

Groeiende schoonheid (1) - Jaloerse moeders

Caroline is een betoverende schoonheid op wie de moeders van het schoolplein erg jaloers op zijn. Ze is slank en heeft een goddelijk figuur in de vorm van een zandloper met grote borsten. Ze hoort dat de snackbar nog een hulpje zoekt, maar dat slaat ze ondanks haar geldgebrek arrogant af. Die vettigheid hoeft ze niet.

Jaloerse moeders


Wanneer Caroline op het schoolplein verscheen, werden alle moeders jaloers. Caroline was een adembenemde vrouw. Ze had een goddelijk figuur en zag er altijd prachtig uit. Mannen draaiden zich altijd even om als ze haar zagen. De drie kinderen die ze op wereld had gezet, hadden op geen enkele manier invloed op haar figuur gehad. De flinke boezem sprong alle mannen in het oog. Net als de mooie slanke benen. Ze was een vrouw waar alle vrouwen jaloers op waren.

Ze leefde ook een leven van flirten en aandacht. Na de zomervakantie kwam ze altijd zongebruind terug van een ver oord. Geen enkele gram vakantievet was aan haar lichaam gaan zitten. Des te meer voelden de andere moeders dat zij juist wel weer een paar kilo waren aangekomen. Het leek wel of zij collectief de pondjes van Caroline hadden overgenomen.


Soms durfde een enkele moeder aan Caroline te vragen hoe ze dat nu deed. Ze zag er altijd zo goed uit en het leek wel of eten geen enkele invloed op haar had. 'Ik zorg goed voor mezelf. Let altijd op wat ik eet en ik ga vier keer in de week naar de sportschool', antwoordde ze dan. Menig moeder werd er moedeloos van. Ze waren veel te druk om zo vaak te sporten. Bovendien loerden de verleidingen de hele dag rond hen.

Ze vonden het vervelend. Zeker ook omdat Caroline zelf heel afkeurend deed tegen mensen die wat voller waren dan zij. Daar kwam bij dat vrijwel iedereen voller was dan zij. Zo'n slank figuur waar geen grammetje vet teveel aan zat, hadden alleen fotomodellen. Een normale vrouw droeg altijd meer vet dan Caroline. Ze deed zeer minderwaardig tegen de vollere medemens. 'Ik snap niet dat ze er niet wat aan doen', zei ze. 'Ik zie er toch ook prima uit. Gewoon met je handen uit de snoeppot en flink sporten.'

Caroline was heel zeker van haar zaak. 'Ik begrijp niet dat iedereen altijd maar aan het vet en de suikers moet zitten. Je kunt ook prima een wortel of bleekselederij als snack nemen.' Ze lachtte er altijd heel gemeen bij en deed of die groenten de grootste lekkernij waren die er bestond. De moeders vermeden het onderwerp maar, omdat ze merkten dat het hen nog meer frustreerde dan het al deed.

Het was ergens tegen het einde van de winter dat de moeders hoorden dat Caroline een baantje zocht. Ze was net gescheiden en moest toch alleen haar drie koters zien grootbrengen. Ze informeerde her en der. Er was weinig voorhanden. Ook omdat ze al een aantal jaren niet meer gewerkt had en ze haar verpleegstersopleiding destijds nooit had afgerond. Ze dook voortijdig met een chirurg onder de lakens, zodat ze prima zonder diploma af kon.

Dit keer liep het allemaal wat minder. De moeders zagen in dat de nood best aan de man was. Ze keken rond en informeerden hier en daar. In het winkelcentrum, vlakbij school en vrijwel om de hoek bij Caroline, zocht het cafetaria wel een medewerker. Ze vertelden het aan Caroline, maar ze sloeg afwijzend het aanbod af. 'Ik bij een cafetaria werken. Aan m'n nooit niet.' Ze lachte hard. 'En dan jullie zeker allemaal laten vervetten. Dat wil ik echt niet op mijn geweten hebben.'

'Ga maar eens praten met de eigenaar Cees en zijn vrouw Marjan', durfde een moeder te antwoorden op de tirade. 'Het is een vriendelijke man die jouw hulp goed gebruiken kan. Bovendien kan je hem misschien wel adviezen geven over het eten dat hij moet serveren. Dan heb je ook nog eens een positieve invloed op het aanbod. Wie weet vallen we er allemaal van af, in plaats van aan te komen.' Ze was nog niet helemaal overtuigd, maar had niet meer afkeurend gereageerd.


Lees deel twee van Groeiende schoonheid: Aan de slag »

1 opmerking: