Opvetvakantie - Vet studentenhuis (17)
Esther merkt dat ze eigenlijk best jaloers is op haar dikke huisgenotes Laura en Roos. Jeetje, wat zijn die dik. Dat wil ik ook, denkt ze. Ze heeft een zomer om op te vetten. Alleen mag niemand van haar plannetje weten. Behalve... Verhaal van een gastschrijver.
Opvetvakantie
De zomer was in aantocht. Laura was nu bijna 150 kilo terwijl Roos de 140 aantikte. Ze waren nu de dikste meiden van de universiteit. En Stephanie dan? Die was toch ook gigantisch gegroeid tijdens haar studie? Zeker. Stephanie volgde aan het begin van hun studie ook bij hun colleges. Maar zij telde niet meer mee. Ze was inmiddels geslaagd. Ze had de universiteit verlaten met een gewicht van 180 kilo.
Wat een figuur had zij. Een buik als een skippiebal. Niet echt een kont. Dat hadden Laura en Roos wel, vooral de laatste won het van de dikke, brede achterwerken. Niet meer normaal was dat. Roos kon de douche nog maar amper in. Ze moest overdwars door de deuren heen in hun huis. Rechtdoor ging wel maar dan ze kwam snel vast te zitten met haar dijen.
Esther daarentegen bleef hangen op de 115 kilo. Maar toch... ze kon het, op de een of andere manier, niet hebben dat ze de slankste was. Wacht maar, dacht ze ineens. Ik maak een comeback... Een comeback, maar niet waar zij bij zijn.
De zomervakantie begon. Laura, Roos en Esther maakten het studenten huis schoon en namen afscheid van elkaar. Roos had een kont zo groot. Ze was meer dan een meter breed. Haar billen staken zeker 40 centimeter naar achteren. Haar buik stak net zover naar voren als haar borsten. Ze is wel heel mooi dik geworden. Dat geef onmiddelijk toe, dacht Esther.
Laura d'r buik was andere kost. Haar buik leek net een Michelinpoppetje met al die rollen. Je zag duidelijk bij Laura vetrollen op elkaar gestapeld met een dikke zachte kont eronder. En enorme borsten. Die zijn ook gaan hangen net als de mijne, zag Esther. Het moest een goed gevoel zijn om zo dik te zijn. Laura en Roos genoten ervan. Dat zag je echt aan alles.
Ze werden op de universiteit niet eens uitgelachen, wel nagekeken. Maar ze genoten van die aandacht. Als iemand er toch wat van zei, lachtten ze allebei terug. Laura en Roos pakten opzichtig hun buik en schudden het heen en weer. Zelf betaald, zeiden ze er dan bij. Ze liepen vervolgens met schuddende kont weg. Zelfvertrouwen hadden ze wel. Dat kon je ze niet verwijten.
Esther omhelsde haar huisgenotes Laura en Roos en nam afscheid. Fijne vakantie meiden. Wat een dikke meiden zijn het toch geworden, dacht ze toen ze in de trein stapte op weg naar huis.
Eenmaal thuis aangekomen ging Esther naar haar zus toe. Ze was net zo dik als Laura dacht ze. Hoeveel weeg jij wel niet? vroeg Esther. 154 schoon aan de haak zusje, antwoordde ze. Wow, dat is best veel. Jij wilde net zo worden als mij had je ooit gezegd tegen me, toch? Ja ooit heb ik dat gezegd. Maar ik ben wat afgevallen. Ik had er even geen trek meer in.
En nu, vroeg haar zus. Nou ja, mijn vriendinnen Laura en Roos zijn nu zo dik als jouw geworden. Stiekem wil ik het eigenlijk ook wel. Nou dan ga ik jouw helpen deze zomervakantie. Ik had net een last minute gevonden voor een reis op een cruiseschip. All inclusive, wat wil je nog meer. De hele dag eten. Ik help je wel. We zullen die 2 een poepje laten ruiken.
Ja, leuk weg gaan. We boeken dat cruiseschip antwoordde Esther enthousiast.
Een paar dagen later gingen ze aan boord van het cruiseschip. Wat een weelde. Een zwembad met terras en bar met restaurant. Life and cooking. Onbeperkt eten en drinken. Iedere dag aten ze zich tonnetjerond. Biefstuk, salades spareribs. Een eindeloze hoeveelheid eten. Het leek niet op te houden. Als het ontbijt voorbij was, begon de lunch en die ging naadloos over in het diner. De hele dag konden ze dooreten. Ze hoefden ook niet van boord als het schip in een haven aankwam. Esther en haar zus gingen gewoon door waar ze mee bezig waren. Eten.
Lees volgende week het laatste deel, deel 18: Onverwachte hulp »
Dit is het 17e deel van het vervolgverhaal Vet studentenhuis. Het is geschreven door een gastschrijver.
De afbeelding is gemaakt met hulp van AI.

Plaatjes erbij zijn en leuke toevoeging. Vingers vindt de AI toch nog moeilijk. Soms zijn het te weinig vingers of klopt de overgang naar de hand niet. Verder is het mooi gedaan.
BeantwoordenVerwijderen