Verschrikkelijk - Een lesje leren (7)

Susan merkt ook dat het opgeven van haar dure salades en de verleidingen van Judy en Crystal zijn tol eisen.

Verschrikkelijk

'Ik word zo verschrikkelijk dik!' Susan staat naakt voor haar badkamerspiegel.

'Kijk toch eens al die blubber', denkt ze. Ze steekt haar buik zo ver mogelijk naar voren uit, pakt haar buik op en schudt haar flink heen en weer met haar handen. Haar hele lichaam begint te golven. Verbaasd over het gewicht van haar buik, tilt ze haar nog een keertje op. Ze voelt hoe zwaar haar buik is. Ze laat haar vallen en kijkt hoe ze weer op haar plaats terugsiddert.

Het aanspannen van haar ooit keiharde buikspieren geeft een lichte trilling in haar net ontdekte vet. Ze kan niet voorkomen dat haar wijsvinger diep in haar buikvet wegzakt. Susan streelt de nieuw verworven zachtheid van haar onderuik. Ze voelt de tedere warmte en masseert traag haar vlees. Ze kneedt het alsof het deeg is. Zo voelt het ook. Ze daalt onderwijl de helling van haar prominente buik af en laat haar hand uiteindelijk tussen haar vlezige dijen rusten.

'Ze zeggen maak je niet dik. Nou. Ik word gewoon hiervan al dik', roept Susan onthutst na een korte, maar wel heel lekkere massage.

Haar aandacht verschuift nu naar haar achterste. Ook daar zijn wat veranderingen te bespeuren, merkt ze. Ze kijkt zo half opzij in de spiegel en schrikt zich een hoedje. Help is dat mijn achterste! Ze ziet hoe ver haar billen naar achteren steken uit haar volle lichaam.

Ze draait zich om om het nog eens wat beter te bekijken. Wat is dit. Ze voelt hoe zich al draaiend vetrollen onder haar schouderbladen vormen. Ze leunt op haar zij van links naar rechts. Vol afgrijzing ziet ze hoe er lovehandles ontstaan langs haar zij.

'Hoeveel ben ik aangekomen?' vraagt Susan zich hardop af. Ze haalt de weegschaal onder het kastje van de wastafel vandaan. Het past daar precies in de open ruimte. Ze aarzelt even, haalt diep adem en stapt op de weegschaal als het lichtje aangeeft dat het mag. Het apparaat lijkt na te moeten denken. Uiteindelijk verschijnt er een getal op de display: 67 kilo.

'67 kilo!' Susan krijst het uit. 'Jeetje ik ben in 10 weken tijd 7 kilo aangekomen. Dit is niet waar. Zeg me dat het niet zo is. Godverdomme.'

Ze laat zich op haar bed vallen.

'Als ik zo doorga, ben ik binnen de kortste keren net zo groot als Judy en Crystal.' Ze heeft tranen in de ogen.

Susans gedachten razen door haar hoofd. Wat moet ze doen? De afgelopen 2,5 maanden zijn de meest ellendige van haar leven geweest. Ze is de hele dag aan het werk. Rechtstreeks van huis naar werk en terug naar huis. Ze komt niet eens toe aan de voorbereidingen voor de rechtenstudie die ze volgend jaar wil doen.

Het is gelukkig kouder weer. Zo weet ze haar gewichtstoename nog goed te verbergen met dikke jassen en wijde truien. In het tempo waarmee ze nu groeit, zal het niet lang duren voordat de dikke kleren ook niet meer toereikend zijn. Haar buik kan ze niet lang meer verhullen, denkt ze nu ze zo kijkt naar haar bolle buikje. Die is straks echt niet meer te verstoppen.

En ze kan niet stoppen. Dat is het probleem. Haar vader vermoordt haar als hij er achter komt. Ze heeft een paar honderd euro gespaard. En in het tempo waarmee ze dat nu doet, moet ze haar hele tussenjaar doorwerken en er misschien zelfs nog een jaar bij aanplakken. Ze huivert bij deze gedachte. Nu heeft ze al haar hoop gericht op Chuck. Hij heeft haar een interessante promotie beloofd. Niet alleen haar salaris zou verdubbelen, maar het zou haar ook boven Crystal en Judy brengen.

Susan moet lachen bij de gedachte. Wat betreft haar gewicht ziet ze niet zoveel mogelijkheden. Natuurlijk kan ze weer de magere salades meenemen. Tegelijkertijd is ze ook een beetje verplicht de maaltijden van de Wereld Burger te eten. Ze heeft weinig geld en het eten daar is helmeaal gratis. Ook kan ze het niet maken om het eten van het restaurant niet zelf te eten, als ze zo graag een managementfunctie te hebben. Ze moet het goede voorbeeld geven.

'Ik moet gewoon beter opletten wat ik eet', denkt Susan. Ze voelt haar maag al knorren. 'Ligt er in de kast nog niet een pakje koekjes?'

Lees volgende week deel 8: Warmhouden »

Dit is het 7e deel van het vervolgverhaal Een lesje leren. Het is een zeer vrije vertaling van een heel klassiek verhaal van Brett The Lesson. Elke vrijdag verschijnt een volgend deel.

De afbeelding is gemaakt met hulp van AI.