Spiegel - Een lesje leren (10) - Slot

Eindelijk heeft Susan het geld bij elkaar om de kosten van kapotte sportwagen aan haar vader terug te betalen. Ze kijkt de ochtend van haar laatste werkdag in de spiegel. Heeft ze haar lesje geleerd?

Spiegel

'Vandaag is de dag! Ik kan het eigenlijk niet geloven', denkt Susan. Ze rolt zichzelf uit haar bed. Het is nu bijna een jaar geleden dat ze haar eerste werkdag had bij de Wereld Burger. Eindelijk heeft ze genoeg geld verdiend om haar vader terug te betalen voor de schade aan zijn auto. Het is het langste jaar van haar leven geweest. Ze heeft er haar hele tussenjaar voor gegeven. Na vandaag is alles voorbij.

Susan loopt nar de badkamer. Ze laat zich uit haar nachtjapon glijden om een douche te nemen. Per ongeluk neemt ze een glimp van zichzelf op in de grote spiegel die er hangt. Ze heeft zichzelf de afgelopen periode geleerd om spiegels te mijden. Ook deze. Zeker als ze naakt is, heeft ze geen behoefte om naar haar vette zelf te kijken. Alleen voor de nodige dingen als haren kammen of make-up opdoen, kijkt ze in de spiegel. Nu ze blijft stilstaan ziet ze iemand staan die ze nauwelijks herkent.

Het lichaam dat nog geen jaar geleden het populairste van de stad was, is helemaal verdwenen. Als sneeuw voor de zon. Nu staat er een mollige vrouw met een sterk peervormig figuur. Haar heupen zijn zo breed geworden dat ze niet meer in de spiegel passen, zoals ze er nu voor staat. Ze laat allebei haar handen op haar heup rusten. Ze merkt dat ze haar heupbot helemaal niet meer kan voelen. Ze liggen begraven onder de dikke laag vet die zich om haar lichaam is gevormd het afgelopen jaar.

Haar profiel is bijna net zo diep als haar breedte is. Haar buik en billen komen net zover naar buiten vanaf de middellijn van haar lichaam. Haar enorme borsten rusten lui op haar grote bolle buik. Haar buik drukt haar borsten elk naar een kant naar buiten. Zelfs haar gezicht die vroeger iets weghad van de Griekse godin Afrodite, is onherstelbaar veranderd.

Het 'leuke koppie' zoals Chuck haar noemde toen ze kwam, is getroffen door de luiheid die haar hele lichaam te pakken heeft. Onder haar kin vormt zich een kleine, zeer goed waar te nemen onderkin. Het vet dat onder haar kin hangt, maakt haar zo scherpe tekening beduidend zachter. Alsof de tekenaar van haar gezicht alleen nog maar dikke potloden heeft. Haar wangen beginnen ook bol te staan. Er vallen diepe kuiltjes in als ze lacht. Ook lijkt haar gezicht een stuk boller te zijn geworden.

De tranen wellen op in haar ogen. Ze haalt de weegschaal weer tevoorschijn van onder de vrije ruimte onder de wastafel. Als er iets is dat ze meer gemeden heeft dan de spiegel, dan is het wel de weegschaal. Ze voelt haar hart in haar keel kloppen. Eigenlijk durft ze niet te kijken als ze erop stapt. Hier gebeurt iets heel gevaarlijks. Ze weet dat ze enorm moet zijn aangekomen sinds ze de laatste tijd gewogen heeft. Ze denkt aan een 1 met 2 cijfers erachter.

Dat klopt, maar als ze het ziet, schrikt ze toch. Jeetje. Kijk eens goed wat er staat, denkt ze. Er staat 113 kilo. Dat betekent dat sinds ze bij de Wereld Burger werkt, maar liefst 53 kilo is aangekomen. Jeetje. 53 kilo erbij in nog geen jaar. Dat is ruim een kilo per week dat er gedurende deze tijd is aangegroeid. Ze is niet in de hoogte gegroeid zoals toen ze jonger was en nog groeide. Nu groeit ze ook, maar dan in de breedte en de diepte. Er is niemand bij, maar ze bloost toch van schaamte.

'Hoe heb ik mijzelf dit aan kunnen doen', roept Susan onthutst. Ze laat zich huilend op bed vallen. 'In nog geen jaar 53 kilo erbij. Ik heb mijn gewicht bijna verdubbeld. Jezus.'

Haar gedachten dwalen af terwijl ze nog nahuilt over het lot dat haar getroffen heeft. Het badpakseizoen is gelukkig bijna voorbij. Ze heeft tot ver in de zomer zoveel mogelijk wijde kleren proberen aan te trekken. Alles om maar te proberen dat niemand haar toegenomen corpulentie zou opmerken. Alles om het te verbergen, zodat de opmerkingen wegblijven. Al haar vrienden zijn druk in de weer met hun strandtrips in het voorjaar en de zomer.

Susan moet er niet aan denken. Zij blijft liever thuis of eigenlijk nog veel beter: zij werkt gewoon door om de schuld aan haar vader in te lossen. Ze wordt ook niet meer uitgenodigd voor de strandfeestjes. Haar vrienden vinden haar nieuwe levenswijze en postuur maar niks. Soms vangt ze een heel gemene opmerking als ze ze toevallig tegenkomt in het winkelcentrum of zo. Als ze geen opmerkingen krijgt, dan hoort ze helemaal niks meer van ze. Ze negeren de 'vette koe' zoals haar tegenwoordig noemen en vermijden haar. Soms lijken ze zelfs extra om te lopen om maar niet met haar te hoeven worden geconfronteerd.

'Wat heb ik eigenlijk aan zulke vrienden?' denkt Susan. Ze veegt haar tranen weg en ziet op de klok dat ze te laat is voor haar laatste werkdag.

'Ik ga ze een poepie laten ruiken', herhaalt Susan. Ze wordt bozer en bozer. Ze werpt nog een vluchtige blik op haar enorme opgeblazen lichaam in de spiegel. 'Ik zal het ze laten zien.' Ze trekt haar yogamatje onder het bed vandaan. 'Ik ga in de beste vorm van mijn leven komen. En dan zullen we zien wie er aan het langste eind trekt.'

Hijgend en puffend laat Susan zich na een paar sit-ups neerploffen op het oefenmatje. 'Jeetje, wat ben ik uit vorm geraakt zeg. Vroeger deed ik er zo 100 zonder te zweten. Nu ben ik nog voor de 10 helemaal buiten adem.' Het zweet gutst van haar voorhoofd.

Ze kijkt naar haar buik terwijl ze een poging voor een sit-up doet. Het mislukt. Haar vroeger zo strakke buik trilt, siddert en beeft. Ze verdeelt zich in 3 volle rollen vet. Susan buigt zich voorover in een poging haar tenen te zien. Het lukt niet. Haar buik zit genadeloos in de weg en laat zich niet verjagen. Ze probeert het nog een keer. Ik zal nooit meer dun zijn, beseft ze. Ze heeft haar lesje wel geleerd, denkt ze.

Ze veegt haar laatste tranen weg, trekt haar bedrijfskleren aan en gaat.

Dit is het 10e en laatste deel van het vervolgverhaal Een lesje leren. Het is een zeer vrije vertaling van een heel klassiek verhaal van Brett The Lesson.

Lees deel 1: »

De afbeelding is gemaakt met hulp van AI.

Reacties