donderdag 3 november 2011

De koekwinkel (5) – Reuzenhonger

Als Mirjam voor een extra lening bij haar bank komt, krijgt ze te horen dat ze platzak is. Ze kan niet meer lenen. Dan komt de bankmedewerker met een vreemd voorstel. Ze moet de eigenaar van een koekjeswinkel van de ondergang redden. Alleen valt ze hier niet bepaald van af. Ze slaagt met glans en mag zelfs boven de winkel komen wonen in het lege appartement.

Lees het eerste deel van De koekwinkel: Geldgebrek »

Reuzenhonger


Er lagen nog 2 donuts in de krat. Mijn vingers gleden naar mijn klitje. Ik ademde zwaar. Zo vol zat mijn maag. Hier kon echt niks meer bij. Mijn klitje klopte en vroeg om een massage. Terwijl mijn vingers moeizaam naar mijn kutje kropen, voelde ik hoe mijn onderbuik tegen mijn arm aan drukte. Vroeger kon ik hier zo simpel bij, maar het werd steeds moeilijker. Langzaam ontbrandde mijn binnenste en voelde ik een overweldigend orgasme opkomen.

Precies op tijd stopte ik en nam een donut. Mijn maag kwam weer ietsje voller te zitten. Ik ademde nog zwaarder. Ik kon niet meer. Toch pakte ik de tweede donut. En terwijl mijn vingers weer in mijn kutje kropen, at ik de donut op. Het smaakte geweldig. Wat een gevoel. Eten en klaarkomen tegelijk. Ik besefte dat dit met Jim nooit gebeurde. Soms had ik kort voor de seks gegeten, dan zag ik het orgasme wel ergens in de verte naar mij zwaaien. Maar deze beleving. Het was werkelijk overweldigend. Ik voelde hoe ik opnieuw in de waterval van sensatie terechtkwam. Het was een heerlijke stroom, boordevol met heftige bewegingen.


Om de paar dagen was het feest. Dan lagen er ook snoepjes in de krat. Mijn grote lijf dijde zienderogen uit. Een oplettend mens moest het wel opmerken. Het leek wel of de hoeveelheid koeken dagelijks toenam. Ik kon er niet uit afleiden of de zaken nu heel goed of juist heel slecht gingen. Het assortiment breidde uit. Er kwamen puddingbroodjes, saucijzenbroodjes en croissantjes bij. Naast de snoep die er vaak bijzat. Dropjes, schuimpjes en ook candybars. Kortom, er was genoeg te eten.

Ondanks dat enorme aanbod gebeurde het mij steeds vaker dat ik aan het begin van de avond of ergens in de middag enorme honger had. Dikwijls bestelde ik een pizza. Ook kon ik terecht in het all-you-can-eat restaurant op de hoek van de straat. Daar liet ik mij helemaal gaan. Het meisje dat me altijd hielp, bood dikwijls wat extra's aan of schepte wat extra's voor mij op. Een stukje vlees meer of juist extra mayonaise.

Ik was er nu een kleine 2 maanden. Mijn buik waggelde een behoorlijk eind voor mij uit. Het was aan het einde van de middag. Ik werkte de laatste koek uit het 5e en laatste krat weg. In elk krat hadden 15 tot 25 koeken gelegen. De laatste krat bevatte naast de koeken ook een paar puddingbroodjes en gevulde croissants. Meer dan genoeg dus. Ik wreef over mijn enorme buik en liet een boertje.

In het krat lag een briefje. 'We zijn ontzettend blij met je. Dankzij jou kunnen we ons verantwoorden in onze gemeenschap.' Meneer en Mevrouw Mazachma waren inderdaad heel gelukkig met mij. Dankzij mijn eten, konden zij hun geloof blijven beoefenen en toch een goedlopende koekwinkel draaien. De ronde koeken smaakten ook geweldig. En ik leefde nu al 2 maanden zo. Maar nog altijd kreeg ik geen genoeg van de koeken. Sterker nog, ik verlangde er elke ochtend weer naar.

Het leek wel of mijn buik zo groot was als een kleine kamer. Zo enorm was hij uitgedijd de laatste maanden. Bij het masseren van die grote buik, voelde ik hoe mijn klitje weer tintelde. Het werd een vast ritueel. Ik deed mijn ogen dicht. Voor mij zag ik wat voor een enorme hoeveelheid koeken meneer en mevrouw Mazachma voor mij hadden klaargezet. Mijn vingers glipten weer naar binnen in mijn klitje. Ze konden er nog maar net bij. De enorme buik begon meer en meer in de weg te zitten.

Mijn armen drukten het vet weg en ik voelde hoe sterk mijn klitje klopte van geilheid. Ik kwam voordat ik het wist klaar. Al konden mijn vingers niet tippen aan een grote, stevige en harde lul, ik genoot van mijn eigen aanrakingen. Het voelde goed en ik kreeg alweer trek in een volgende portie koeken. De slaap won het en ik viel weer in een diepe slaap.

Met een reuzenhonger werd ik wakker. Mijn maag knorde en ik keek op de wekker. Het was 20 uur. Misschien hadden meneer en mevrouw Mazachma nog een portie koeken voor de deur gezet. Ik opende de deur en zag er een krat staan met flinke partij koek erin. Ik schrokte ze naar binnen. Het waren een koek of 30. Ze verdwenen in mijn lijf voordat ik er erg in had.

Zeker, de ergste honger was verdwenen, maar ik had nog sterke trek. Zodoende belde ik mijn pizzakoerier. De grootst mogelijke pizza bestelde ik. Ik had weer wat ruimte in mijn financiën gekregen, sinds ik hier woonde en de auto had verkocht. Nu kon ik het redelijk redden van mijn uitkering. Want werkeloos was ik nog steeds.

De enkele keer dat ik op gesprek was uitgenodigd, hadden de medewerkers een minzame blik op mij geworpen. Ze vonden mij te dik, dat zag ik. Ze vertelden bij de afwijzing dat ik niet in het profiel paste. Ik wist wel beter. Ze hoefden mij niet, want ik was te dik. Het hielp natuurlijk ook niet dat ik steevast te kleine kleren aantrok bij die sollicitatiegesprekken.

Er viel ook geen kleren te kopen tegen mijn groei. Voor ik er erg in had, waren mijn kleren alweer te klein geworden. Daarom trok ik vaak te krap zittende kleren aan. Dan welfde mijn buik helemaal over mijn broekband heen. Ze konden er niet omheen. Ik was vet en ik had een gigantisch lichaam. Het strakzittende rokje accentueerde alleen maar mijn nieuwe rondingen.

Terwijl ik wachtte op de pizza, nam ik maar een douche. De bel ging nog voordat ik mijn kleren had aangetrokken. Daarom hees ik mij maar snel in een ochtendjas. Hij sloot niet meer. Een deel van mijn buik was zichtbaar. Ook kon je de aanzet van mijn enorme boezem zien. Ik had het in de gaten, maar moest wel naar de deur.

Mijn honger was sterker dan mijn schaamte. De deur ging open. De pizzakoerier die ik vaker had, deed open. 'Mevrouw uw pizza', stamelde hij. Ik zag zijn ogen groter worden. Hij tuurde naar mijn grote buik en imponerende borsten. Hij vond het geil. Dat zag ik meteen wel. Mijn volle buik en lekkere warme douche hadden mij best opgewonden.

Het stukje lopen naar de deur, had mijn lichaam verder in beweging gebracht. Genoeg om nog sterker opgewonden te worden. Zeker als er zo'n lekkere jongen voor mij stond. De helm had hij keurig van zijn hoofd afgehaald. 'Mevrouw u pizza', herhaalde hij. Hij noemde een prijs. 'Kom maar binnen en doe de deur maar even dicht', zei ik.

Ik voelde hoe zijn ogen mijn billen volgden. De ochtendjas viel nog wat meer open. Ik zocht naar de portemonnee, maar wist niet meer waar hij lag. 'Ga maar even zitten', riep ik om wat tijd te winnen.

Lees deel 6 van De koekwinkel: Pizzakoerier »

Geen opmerkingen:

Een reactie posten