donderdag 28 april 2011

De weddenschap (3) – Het begin

Marjo vindt Bianca echt te dik. Ze moet lijnen, maar Marjo krijgt haar vriendin niet aan een dieet. Daarom vraagt ze aan Bianca wat ze moet doen zodat ze gaat afvallen. Bianca heeft een voorstel: Marjo moet evenveel aankomen als zij afvalt. Tot Bianca's verbazing, gaat Marjo in op haar voorstel. Ze beginnen als ze gaan studeren na de zomer aan de universiteit.


Het begin



Voordat het studiejaar zou beginnen, brachten de twee vriendinnen ongeveer een maand samen door die zomer. Elke dag hadden ze veel plezier gehad samen, maar ook hadden ze het elke gehad over de deal die de twee met elkaar hadden. En natuurlijk gaven ze voortdurend commentaar op de weddenschap. Ze waren er allebei erg vol van.


Op het moment dat de twee meiden zich hadden geïnstalleerd in het studentenhuis, ze deelden dezelfde studentenkamer, begon het grote moment. 'Je weet dat het zover is', zei Bianca. Ze lachte er enigszins bij en had veel voorpret bij het idee dat haar vriendin evenveel zou aankomen als zij zou afvallen. Marjo aan de andere kant zag het als een unieke mogelijkheid om haar vriendin eindelijk te laten afvallen. Ze grijnsde terug naar haar vriendin.

Nadat de vriendinnen in het studentenhuis hadden kennisgemaakt met hun nieuwe medebewoners, werd het tijd om de afspraak om te zetten in daden. 'Kom, we gaan naar McDonald's', zei Bianca tegen haar vriendin en verse kamergenote Marjo. 'Dat is goed', zei ze. 'Maar jij mag niks van dat alles.' 'Dat weet ik', antwoordde Bianca geheimzinnig. 'Maar jij mag wel allles.'

Binnen een paar minuten waren ze bij een groot fastfood-restaurant. Het was niet een McDonald's maar een Burger King. Dat deed voor het doel niet onder. Marjo keek met walging naar de menukaart die achter de baliemedewerkers hing. Ze zag bij ieder gerecht een hoge dosis calorieën. Hier werd eten geserveerd dat alleen maar als doel had het vetmesten van de klant. Ze keek Bianca smekend aan. Die knikte ten teken dat ze zich aan de afspraak moest houden.

Marjo bestelde een frietje met een grote dubbele hamburger en een enorm glas gewone cola. Bianca bestelde hetzelfde met een salade en een grote milkshake. Ze keek met dezelfde walging naar het gericht als Marjo naar het calorierijke menu op het dienblad. Ze liepen naar een tafeltje en Bianca installeerde zich tegenover haar vriendin. 'He', zei Marjo. 'Dat is niet de afspraak. Jij moet vanaf vandaag juist afvallen en nu heb je zelfs meer besteld dan ik.' 'Wie zegt dat ik dit ga opeten', reageerde Bianca. 'Wat?' vroeg Marjo. 'Ik heb het voor jou besteld. Alleen de salade en het flesje water is voor mij.'

Marjo voelde haar maag meerdere malen draaien. Twee van die smerige maaltijden die als enige doel hadden om de mensheid dikker te krijgen? Ze walgde. Dit kon echt niet de bedoeling zijn. Wat was Bianca met haar van plan? Er ging heel wat door het hoofd van haar vriendin en Marjo wist er niet goed raad mee. Was dit een truc van haar? Bianca wilde haar uitdagen om snel een einde te maken aan deze krankzinnige weddenschap. No way. Dat was het laatste wat ze wilde. Haar vriendin moest en zou afvallen. Ze zou zich niet zomaar gewonnen geven.

Ze begon met haar eigen frietjes. Aarzelend nam ze de patatjes. Ze vond ze niet vies, maar had ook niet een duidelijke voorkeur voor de smaak. Ze had de frietjes, gelukkig vergezeld met wat mayonaise, weggewerkt. Nu begon ze aan de hamburger. Deze dubbele kaasburger at ze rustig op. Ook de smaak van dit broodje met vlees liet haar onverschillig. In elk geval knabbelde Bianca aan de salade die voor haar stond. Ze had de sla vermengd met de romige dressing. De hoeveelheid caloriën die ze met de sla bespaarde werd door de dressing teniet gedaan. De cola vond Marjo heel aardig smaken en in elk geval zeer geschikt om de smaak van de hamburger en de patat weg te spoelen.

Ze zag het tweede portie voor zich staan. Ze voelde dat haar maag zich met walging omdraaide. Nog zo eentje, dat zou echt niet gaan lukken. Ze nam de frietjes en merkte dat ze meer en meer begon te kokhalzen. Ze spoelde dit nog weg met de cola. Nu moest de tweede hamburger eraan geloven. Ze merkte dat ze zuur begon op te halen. Halverwege het broodje moest ze afhaken. Ze dronk een groot deel van de milkshake nog op, maar dat nam de zure smaak in haar mond maar gedeeltelijk weg. Ze hing nogal lusteloos in haar stoel. Haar maag was overvuld met het vetrijke voedsel. Ze veegde haar vette vingers af aan het servetje. Het idee dat dit vet ook in haar lichaam zat, deed haar walgen. Maar ze wilde onder geen beding toegeven aan haar vriendin.

'Dat viel best mee', zei Bianca tegen Marjo toen ze de laatste hap van de salade had weggewerkt. 'Dat komt omdat je de salade overgoten hebt met calorierijke dressing. De volgende keer mag je alleen de sla zelf eten, dus zonder dressing.

Met pijn en moeite strompelde Marjo naast Bianca naar huis. Ze voelde hoe vol haar maag zat. Ze had behoefte om eventjes te gaan liggen. Bij het binnenkomen in hun kamer, ging ze dat ook doen. Bianca maakte ook aanstalte, maar dat zag Marjo nog net op tijd. 'Nee', zei ze streng. 'Jij moet je oefeningen doen. 10 keer opdrukken, 10 keer buikspieroefeningen en 10 rondjes rennen rond het gebouw.'

'Terwijl jij aan het oefenen bent, kijk ik wel toe.' 'Dat is wel gemeen van je', zei Bianca. 'Dat is de afspraak', zei Marjo op strenge toon. 'Het was niet mijn idee.' Bianca zuchtte. 'Oké.' Steunend probeerde ze zich op te drukken terwijl Bianca telde. Bij de 4 begon ze te haperen en bij 6 viel ze uitgeput op de grond. 'Ik kan niet meer.' 'Kom op', riep Bianca vanaf het bed. Ze legde haar hand op haar harde buik. Ze had veel teveel gegeten. Ze voelde het eten soms een beetje omhoog komen. Gelukkig had Bianca een blikje energiedrank op het nachtkastje gezet. Dan kon ze het een beetje wegspoelen.

'Ik kan niet meer', zuchtte Bianca. 'Kom op. Nu nog 10 rondjes rond het gebouw rennen.' Elke keer als Bianca voorbij het raam rende stak Marjo nog het aantal vingers op dat ze moest lopen. Bij het laatste rondje, leek het meer op strompelen dan op lopen. 'Ik kan niet meer', met de tong op de grond kwam Bianca de kamer binnen. 'Zo en nu nog de buikoefeningen.' 'Ik wil niet meer.' 'Kom op, ik kom niet voor niks 40 kilo aan om te horen hoe je klaagt. Kom op en nu niet meer zeuren.' 'Oké sergant', zei Bianca. 'Het zal wel moeten he.'


Lees De weddenschap (4): Afvallen en aankomen »

Geen opmerkingen:

Een reactie posten