In de trein - Forensen (1)

Michael ziet elke morgen als hij in de trein zit naar zijn werk een meisje zitten. Hij voelt veel voor haar. Zeker als hij merkt dat ze langzaam maar zeker aankomt...

In de trein

Ze was mollig, hij schatte haar op een kilo of 85. Misschien wel meer, want Michael had vooral ervaring met meisjes die wat minder lang waren dan zij. Ze was druk iets aan het eten toen Michael Lisa voor het eerst zag zitten. Die eerste keer in de trein, kon hij zijn ogen niet van haar afhouden.

De trage beweging van haar kaken, waarbij ze heel fris uit de ogen keek in plaats van dromerig. Het beeld van het meisje dat verder niet zo opviel, trof hem. Hij genoot ervan hoe de brede heupen de volle breedte van haar zitplaats in beslag namen en zelfs op de stoel naast haar vielen.

Zijn ogen liet hij over haar mollige lichaam glijden. Ze kreeg het in de gaten dat hij keek. Ze glimlachte lief terug. Hij genoot van het etende meisje en haar peervormige figuur. Met bewondering zag hij hoe ze van haar plek in de trein opstond toen de trein de halte naderde waar ze moest zijn.

Het meisje met haar lange blonde haren rees overeind in haar strakgespannen broek. Haar billen spanden de stof heel sterk aan. Ook zwollen volle lovehandles over haar heupen en de broekband heen. Deze broek moest wel 1 of 2 maten te klein zijn, constateerde Michael.

Michael hield meer van dikke vrouwen dan van de graatmagere modellen. Stevige vrouwen in een net te kleine broek wisten hem altijd flink op te winden. Hij had er een zwak voor - of kreeg er juist een harde van - als hij zag hoe de volle heupen het gevecht aangingen met de stof van de spijkerbroek. De overvloedige heupen, dijen en billen zorgden ervoor dat de broek elk moment kon losscheuren.

Michael woonde in een grote stad maar om wat te zien van zijn gading moest hij altijd op pad. Weinig meisjes die hij aantrof op het werk of in de kroeg waren zijn type. Zijn type, dat wil zeggen mollige meisjes. Of eigenlijk waren ze dik, met een knappe uitstraling. Het ontbreken van deze BBW's in zijn sociale omgeving, zorgden ervoor dat hij op internet en speciale feestjes terechtkwam. Tot nu toe was er nog niet iets moois uit gekomen. Het bleef bij kijken en veel dromen. Heel veel dromen.

Michael was meer het type voor een vaste relatie. Aan laatste relatie was helaas een jaar geleden een einde gekomen. Een relatie eerder was om hetzelfde beëindigd. Zijn vriendinnen vonden dat ze zoveel waren aangekomen tijdens hun relatie met hem. Michael voelde zich slecht. Ongevraagd maakte hij zijn vriendinnen dikker. Niet dat het wat geholpen zou hebben als hij het wel had gevraagd. Het was een onbedaarlijke behoefte van hem.

Hij wist al sinds zijn jeugd dat hij een echte feeder was. Als puber knipte hij niet de plaatjes van fotomodellen uit, maar de advertenties van afslankreclames. De reclames vertelden hoeveel kilo iemand was afgevallen, met foto's van de vrouw voor de kuur en na de kuur. Dan wisselde hij de plaatjes bij 'voor' en 'na' om. Zo leek het dat ze juist dikker waren geworden in plaats van afgevallen.

Door schade en schande leerde hij ook dat er een taboe rustte op zijn voorkeur voor dikke vrouwen. Daarom hield hij zijn fascinatie voor zichzelf. Zijn vriendinnetjes vertelde hij daar niks over. Hij probeerde het buiten zijn relatie te houden, maar dat lukte niet. Hoe erg hij het ook probeerde, het lukte hem niet om op dunne meisjes te vallen.

De mollige en dikke meisjes waarmee hij omging, probeerde hij hoe dan ook aan te laten komen. Hij vond dat hij helemaal niet fout was. Als de relatie bij het punt van vertrouwen en zekerheid aanbeland was, dan probeerde hij te vertellen over zijn fascinatie. Dan moest hij ook opbiechten wat hij gedaan had om haar te laten aankomen. Dat eindigde altijd in een drama.

Zijn laatste relatie met Suzanne, eindigde ook na 2 jaar. Ze was woedend op hem. Het geheimzinnige vetmesten, noemde ze mishandeling en misbruik van macht en vertrouwen. Dat ze zou eindigen als een walvis die niks meer kon. Dat hij op zoek was naar macht en haar in zijn greep wilde hebben. Hij probeerde de vooroordelen rond feeding te ontkrachten. Het hielp niet. De breuk deed hem veel verdriet. Hij was blij dat ze van baan veranderde en hij niet meer wist waar ze eigenlijk woonde.

De volgende dag zat het meisje weer in dezelfde trein zitten. Hij was, zoals gebruikelijk op weg naar zijn werk en nam de trein die hij altijd nam om naar zijn werk te komen. Het was nu 2 dagen op een rij. Lisa zat nu in de trein die Michael iedere dag nam. Ze zat al in de trein als hij binnenkwam. Een halte voordat hij eruit moest, stapte ze uit. Toen ze uitstapte keek hij haar na met een stijve in zijn broek.

Die strakke spijkerbroek rond de billen en de heupen. Waanzinnig. De broek stond op knappen. Het samengeperste vlees duwde de broek omhoog. Het vet welfde weldadig over haar broekband heen. De broek kon ieder moment scheuren. Dat wond hem ongelooflijk op. Die nacht droomde hij van haar. Ze werd hoe langer hoe dikker en dikker. Hoe ze zonder kleren aan in de trein stapte. Haar navel deinde op haar volle buikvet. Haar overdadig dikke kont sidderde bij elke stap die ze zette toen ze langs hem liep bij het verlaten van de trein.

Woensdag en donderdag zag hij haar niet, maar die vrijdag, vlak voor het weekend zat ze weer tegenover hem in de trein. Ze zat met een zak snoep op schoot en at het ene na het andere snoepje op. Haar spijkerbroek zat echt heel strak. Michael vroeg zich af of ze met deze trein naar haar werk ging. Waar zou dan werken? Had ze eigenlijk een vriendje? Niet dat dit iets zou veranderen, hij had nog nooit een gesprek met een wildvreemde in de trein gehad.

Woensdagmiddag, een week later, moest hij eerder naar huis omdat er thuis een pakketje werd bezorgd. Het ging heel goed op zijn werk. Daarom vond hij dat het tijd was voor een cadeautje. Het was een speeltje dat echt zijn nut zou gaan bewijzen. Een weegschaal die tot 250 kilo ging. Hij had er altijd al eentje willen hebben. Suzanne groeide van 100 kilo naar 160. Zijn oude weegschaal, die tot 140 ging, maakte ze overbodig.

Natuurlijk zou Suzanne hem nooit hebben laten meekijken bij een weegsessie. Met zijn nieuwe aankoop hoopte hij dat hij de weegschaal wel in een andere relatie zou kunnen gebruiken. Hij wist wel beter. Toch was Michael die in zijn hart optimistisch. Misschien ging het hem ooit lukken om een geschikt meisje te vinden die in zijn bijzijn op zijn nieuwe weegschaal zou gaan staan.

Lees deel 2: Losschietende knoop »

Dit verhaal bestaat uit 9 delen en is geïnspireerd op een veelgelezen verhaal op de website fantasyfeeder.com.
Aanpassingen gemaakt op 2 februari 2026
De afbeelding is gemaakt met hulp van AI.