Vorderingen - Een lesje leren (9)

Susan werkt bij de hamburgerketen Wereld Burger. De beloofde promotie van haar chef Chuck blijft uit. De vorderingen aan haar lichaam, ontgaan ook hem niet.

Vorderingen

Het duurt niet lang of niet alleen Judy en Crystal zien de vorderingen van Susan. Het begint ook anderen op te vallen dat Susan er wat voller uit begint te zien. 'Ik hoorde laatst Donny tegen iemand zeggen dat Susan een dik varken geworden is', vertelt Judy aan haar partner in crime Crystal. Ze zijn net aan het inchecken voor hun dienst.

'Dat niet alleen', voegt Crystal eraan toe. Ze is er gewoon buiten adem van. 'Cindy kwam met het verhaal dat Susan in de pauze gewoon een hele zak M&M's zat weg te werken. Haar kont is zo groot geworden, vond Cindy. Susan kwam volgens haar nauwelijks haar stoel uit.'

Dezelfde groei van Susans kont is een 'hot topic' onder oud-klasgenoeten en oud-docenten van de school. Soms vangen Crystal en Judy er iets over op. 'Mevrouw Jansen... Die zegt je toch wel wat. Ze zag laatst Susan lopen in het winkelcentrum. Ze vond duidelijk dat Susan duidelijk aan een problematisch figuur leed sinds kort.'

'Een oud-docent?' vraagt Judy ongelovig. 'Nou en of. Ik denk ook niet dat het over Susans vroegere prestaties ging.' Beide vriendinnen barsten in hard lachen uit. Hun lachen wordt onderbroken doordat de bel van de personeelsdeur achter klinkt.

Er komt bezoek. Dat moet Susan zijn. Crystal en Judy kijken toe hoe ze door de deuropening naar binnen komt. Ze hijgt en is duidelijk voller - en breder - dan toen meer dan 3 maanden terug de operatie 'Voed Susan' is begonnen.

Haar eens zo wijde uniform begint te bezwijken onder de spanningen van haar uitdijende lichaam. Haar eerder gebruinde bovenarmen zijn bijna in omtrek verdubbeld. De stof rond haar veel te nauwsluitende mouwen rekt meer en meer uit. De naden staan op de hoogste spanningsgraad. Haar overvloedige boezem is ook gegroeid. Haar borsten lijken elk moment te bezwijken onder de trekkende kracht van de zwaartekracht.

Ze staan niet langer meer eigenwijs en parmantig naar voren. Ze beginnen te hangen. Ze drukken zwaar op haar middel door het extra gewicht dat ze hebben gekregen. Haar onderlijf laat echter de meest opzienbarende groei zien. Komt bij dat Susans achterste niet in de groei achterblijft. Hierdoor rekt de stof van de bedrijfskleding niet alleen van voren door haar buik, maar ook van achteren. De elastische tailleband van haar broek staat uitermat strakgespannnen.

Haar buik piept een heel klein eindje onder het shirt uit. Duidelijk op zoek naar ruimte die de stof niet meer kan geven. Zelfs Susans dijen, ooit strak van het sporten, lijken nu op plomt en groot in de veel te strakzittende broekspijpen. Haar kleren zijn niet meer alleen stakgespannen als ze zit. Ze staan op barsten als ze staat. Bij de minst of geringste beweging hoor je de naden kraken. Wat als ze ergens gaat zitten, uitrekken of op andere manier de stof uitdaagt. Dit kan niet meer zo lang goedgaan.

'Waar staan jullie naar te kijken', verzucht Susan terwijl ze boos terugkijkt naar Crystal en Judy. 'Je bent een beetje uit je bedrijfskleding gegroeid', zegt Crystal zonder blikken of blozen. Tot nog toe hebben Judy en Crystal nooit een opmerking over Susans uitdijende postuur gemaakt. Het zou haar misschien afschrikken en stimuleren om op dieet te gaan. Maar vandaag kan Crystal zich niet inhouden.

'Dat moet iemand als jij zeggen', zegt Susan, wijzend naar het mollige lichaam van Crystal. 'Ik?' Crystal aarzelt. 'De afgelopen weken ben ik een paar kilo afgevallen. Ik kan wel zien waar die kilo's naartoe zijn gegaan.'

'Jij... Jij...' Susans gezicht wordt roder en roder terwijl ze een antwoord probeert te stamelen. Nog voor ze een antwoord kan geven, verschijnt Chuck van achter de counter in de keuken. 'Je bent alweer te laat', zegt hij en kijkt met een strenge blik naar Susan. 'Ik begin dat behoorlijk zat te worden.' Crystal en Judy kijken verbijsterd naar elkaar. Zegt Chuck dit tegen Susan? Susan glimlacht zo onschuldig mogelijk en rent naar de plek waar Chuck staat.

'O sorry Chuck', slijmt Susan terwijl ze haar mollige armen speels om hem heen slaat. 'Dit is geen grap.'
'Maar, maar...' Susans ogen beginnen vol te lopen.

'Geen gemaar. Doe het gewoon', beveelt Chuck terwijl hij Susan terugstuurt naar de keuken. 'Crystal heb jij je kassa goed geteld?' Ze knikt. 'Dan doe jij vandaag de counter.' Crystal kijkt sprakeloos naar haar leidinggevende. Wat gebeurt hier?

Chuck loopt alweer in de richting naar het kantoortje. 'Aan de slag dan maar', roept hij verbeten toe. Snel kijkt Crystal naar haar vriendin Judy. Ze beseffen nog niet helemaal wat zich hier juist voor hun ogen heeft afgespeeld.

De rest van de dag is zonder verdere incidenten. Elke opdracht die Susan krijgt, voert ze met een uitdrukkingsloos en somber gezicht uit. Zelfs Crystal en Judy houden zich koest. Ze overdenken rustig wat er precies gebeurd is eerder. Daarom besluiten ze samen om de actie 'Voed Susan' even op te schorten.

Dagen worden al snel weken en Susans bijdrage blijft beperkt tot het werk in de keuken. Crystal biedt haar af en toe aan om een paar dagen werken in de keuken over te nemen. Chuck weigert altijd en zegt dat het beter is zoals het nu is met Susan in de keuken. Eigenlijk blinkt Susan wel uit in de keuken. Ze praat amper met anderen en gaat helemaal op in haar werk.

Zelfs zonder de actieve hulp van Crystal en Judy valt nog steeds op dat Susan nog steeds dikker en dikker wordt. Ze snaait onophoudelijk uit de warmhoudbakken en maakt geregeld extra frietjes voor zichzelf. Al snel is duidelijk dat Susan heel erg toe is aan een nieuw setje bedrijfskleding. Alleen lijkt ze flink te aarzelen om het te vragen aan Chuck.

Op een dag kan iedereen wel zien dat het uniform van Susan veel te klein is. Sommige naden zijn al een eindje uitgescheurd. En bij elke beweging die Susan maakt, lijkt haar broek open te scheuren. Zo erg kraakt de stof. Dan gooit Chuck haar in de pauze een nieuw, grotere maat uniform toe. 'Ik dacht dat je die wel kunt gebruiken. Ik heb maar een XL voor je meegenomen.'

'Dank je wel', zegt Susan. Ze gaat weer verder aan het werk in de keuken. Haar gezicht is knalrood. Een mengeling van boosheid en schaamte.

Lees volgende week het laatste deel, deel 10: Spiegel »

Dit is het 9e deel van het vervolgverhaal Een lesje leren. Het is een zeer vrije vertaling van een heel klassiek verhaal van Brett The Lesson. Elke vrijdag verschijnt een volgend deel.

De afbeelding is gemaakt met hulp van AI.