Het plan werkt - Een lesje leren (6)

Susan moet na het ultimatum van haar vader ook op haar dure salades bezuinigen. De verleidingen van haar oud-klasgenoten Crystal en Judy zijn moeilijk te weerstaan.

Het plan werkt

'Volgens mij werkt ons plan', zegt Judy op een middag. Ze doet haar best om haar opwinding te bedwingen. 'Kijk maar zelf.'

Het is meer dan 6 weken terug dat ze operatie 'Voer Susan' uitvoeren. Het resultaat is nog uitgebleven. Eigenlijk izjn beide meisjes best wel moe van de vele inspanning die het kost om een meisje haar metabolisme te zien veranderen. Ze at altijd als een zieke kip, maar meer eten lijkt niet gelijk aan te slaan. Tot vandaag.

'Verdorie, je hebt gelijk', gilt Crystal uit. Ze is net zo blij als Judy.

De meisjes staren door het keukenraam naar het restaurant waar Susan aan het eten is. Ze eet een bestelling frietjes, samen met een vriendin van school. Ze eet voordat ze haar dienst begint. Judy en Crystal kijken met de belangstelling waarmee kinderen in de etalage van een speelgoedwinkel kijken naar het nieuwste speelgoed. Zo zijn ze op zoek naar de effecten van hun harde werk de afgelopen weken.

Al zit Susans uniform nog redelijk wijd. Het is overduidelijk dat er iets onder haar kleding gaande is. De stof van haar broek zit strak over haar achterste gespannen. Het benadrukt haar uitdijende rondingen sterker. De plooien onder de bolle billen zie je duidelijk door de stof van de broek heen.

Bij elke stap die ze doet, zie je haar achterste meegolven. Ook haar benen lijken beduidend minder bewegingsruimte te hebben dan eerder. De broekspijpen hangen nog losjes langs haar zij als ze rechtop staat. Zodra ze gaat zitten, spant de stof zich strakrond haar dikker gegroeide dijen.

Zelfs haar gezicht lijkt voller te zijn. Al zijn Judy en Crystal het erover eens dat de ronding vooral komt door de frietjes die ze met 3 tegelijk in haar mond stopt. Haar shirt hangt nog min of meer losjes over de elastische tailleband van haar broek. Judy er zeker van dat ze de niet te vermijden bobbel van haar onderbuik kan zien. Ze steekt iets naar voren vanaf de voorkant van haar outfit.

'Nou', zegt Crystal. Ze grijnst van oor tot oor. 'Ik denk dat het de hoogste tijd is om nog een portie friet te bakken.'

Het idee dat hun plan echt werkt, inspireert de 2 meiden extra. Ze verdubbelen hun inspanningen die dag. Ze zorgen ervoor dat al het dikmakende lekkers binnen snaaibereik van Susan is. Pas tegen sluitingstijd merken Judy en Crystal die avond dat wat ze eerder die dag hebben gezien, meer is dan schijn of wensdenken. Ze zien overduidelijk dat hun plan waar ze zo hard voor werken, effecten begint te tonen. Of zoals Crystal zegt: 'Het project begint haar vorm te krijgen.'

Susan heeft de gewoonte om haar werkkleren al in de kantine uit te trekken. Het zorgt die avond ervoor dat Judy alle gelegenheid heeft om goed naar haar oude klasgenoot te kijken. Natuurlijk doet ze dat onopvallend terwijl ze nog in de keuken bezig is met schoonmaken. Susan trekt haar shirt over haar hoofd. Judy is verbaasd dat ze tot vandaag helemaal niks in de gaten hebben gehad. Ze doet toch wel heel duidelijk dat de ooit vlakke, gebruinde wasbordbuik van Susan is verdwenen onder een laagje zacht, bleek buikvet.

Haar buik is nog relatief plat. Je zou zelfs de mening kunnen hebben dat Susan nog slank is, maar Judy ziet overduidelijk de veranderingen. Het lijkt wel of alle spieren uit Susans buik zijn vervangen. Het strakke elastiek van de bedrijfsbroek snijdt een flink eindje in het vlees. Kleine plooien en zachte laagjes spreiden zich aan de zijkant van het elastiek over de rand heen. Hier piepen voorzichtig de lovehandles over de broekband heen.

Susans behabandje snijdt in haar zachtgeworden rug. Een klein rolletje vet vormt zich boven het bandje. De cups van voren proberen het royale tietenvlees van de voormalig sportieve Susan bijeen te houden. Het lijkt wel een overdaad van vet als opschuimende melk over het pannetje kokende melk welft. Voordat Judy goed verder kan kijken, trekt Susan snel een loszittend t-shirt aan en haar broek uit.

Het shirt is lang genoeg om Susans heupen en slipje te bedekken. Toch ziet Judy duidelijk de vlezige billen onder het ondergoed uitkomen. Zeker, Susans achterste is nog altijd min of meer glad en rond. Maar niet meer zoals eerst toen het regime van de sportschool nog heerste. Haar billen wiebelen, sidderen en schudden terwijl Susan haar wijde joggingbroek aantrekt. Judy werpt nog een snelle blik en haast zich terug naar Crystal voor Susan helemaal klaar is met aankleden.

'Jeetje Crystal. Je gelooft je ogen niet.' Crystal kijkt op van het schoonmaken van de hamburgerplaten. Ze ziet de verbijsterde blik van haar vriendin. 'Susan wordt echt dik!'

Lees volgende week deel 7: Verschrikkelijk »

Dit is het 6e deel van het vervolgverhaal Een lesje leren. Het is een zeer vrije vertaling van een heel klassiek verhaal van Brett The Lesson. Elke vrijdag verschijnt een volgend deel.

De afbeelding is gemaakt met hulp van AI.