Naakt door het huis - Vet studentenhuis (10)

Kamerzoekende Roos is in het studentenhuis komen wonen dat Esther en Laura eerst alleen voor zichzelf hadden. De nieuwe studente schuwt het eetpatroon van de 2e-jaars meiden niet. Verhaal van een gastschrijver.

Naakt door het huis

De volgende morgen was het zover. Esther en Laura hadden hun uitgebreide ontbijt al achter de kiezen. Roos had uitgeslapen. Ze liep in haar ochtendjas naar de woonkamer. Goedemorgen, lekker gegeten. Jazeker, we hebben ook nog iets voor jou hoor. Eerst maar wegen vroeg Roos? Ja leuk, riepen Esther en Laura. Ze liepen naar de slaapkamer van Esther. Roos voorop. Ze liet onderweg sierlijk haar ochtendjas van zich af glijden.

Plots liep ze dus naakt door het huis heen. Het leek haar weinig te schelen. Esther en Laura bekeken haar eens goed van achteren terwijl ze liep. Toch best al een dikke kont die doet niet onder voor die van ons. Het waren 2 welgevormde bollen zo groot als voetbal. Forse bovenbenen had ze ook. Haar buik was mooi plat nog. Daarna keken ze naar haar borsten. Een kleine cup C waren ze wel, niet heel groot. Mooie puntige vorm zonder enige vorm van afhangen zag Esther. Dat was bij haar wel anders.

Ze liepen de trap op naar de slaapkamer waar de weegschaal stond. De billen van Roos deinsde goed mee. Als ze bij de weegschaal aangekomen was drilde haar achterste nog even na. In het licht zagen de meiden ook aardig wat cellulitis op haar dijen. Wat een mooi figuur had ze zeg. Ze lachtte wat en ging op de weegschaal staan. 77,2 kilo. Okay zei Roos, dat woog ik een half jaar geleden ook zoiets.

Een jaar geleden brak ik mijn been. Door gebrek aan beweging was ik in no time 8 kilo aangekomen. Alles is op m'n billen en benen gaan zitten. Tja, toen eenmaal dat gips eraf ging vond ik het wel best zo. Ik kreeg in ieder geval nooit meer een zere kont op die houten stoel van school lachtte Roos. Nu wil ik het van jullie ook weten hoor, giegelde Roos.

Natuurlijk dat spreekt voor zich, antwoordden Laura en Esther. Ze kleedde zich uit, de mond van Roos zakte steeds verder open. Wow hoe is dat mogelijk wat zijn jullie mooi. Die gesplitste buiken ook. Geweldig. Mag ik ze aanraken? vroeg Roos aan Laura. Tuurlijk pak maar beet. Ze schudde de dikke pens van Laura flink heen en weer. Haar hele lichaam sidderde. Wat weeg je? Gaan we zien, zei Laura. Ze stond er helemaal klaar voor.

Laura stapt op de weegschaal. 106,9 kilo. Sodeju dat is best veel. Nu jij Esther, Roos sloeg zachtjes op Esthers buik. Ook dat schuddde hevig heen en weer en bleef nog lang nasidderen. Roos bekeek de borsten van Esther. Wat een schuifuiers zeg. Helemaal al uitgezakt voor een meid van 20 jaar. Wat wil je! Dat moest minimaal cup E zijn. Esther ging op de weegschaal staan. 110,6 verscheen op de display. Jeetje, wat een gewicht.

Esther pakte haar dikke buik en liet d'r vallen op haar bureau. Dat maakte een beste klapper. Het vet sidderde nog enkele seconden na. Daarna pakte ze haar borsten, trok ze een stukje omhoog en liet ze vallen. Klets. Ze kwamen zo op d'r buik terecht. De meiden lachtten allemaal. Het is heerlijk om zo dik te zijn hoor. Echt waar, zei Esther. Roos lachtte, ja ik geloof jullie zeker. Ik ga gauw ontbijten.

Laura had een uitgebreid ontbijt gemaakt voor de nieuweling. Ook zo'n milkshake. Om het maar goed te beginnen. Roos wist niet dat dit geen normale milkshake was.

Croissants en chocoladebroodjes. Allemaal opgegeten. Zo was goed vol. Even op bed liggen dacht Roos. Nadat ze uitgebuikt was dacht ze na over de meiden Laura en Esther.
Ze bekeek zich in de spiegel. Tja ze was niet heel dik. Ik laat het gewoon over m'n heenkomen. Desnoods ga ik gewoon naar een ander studentenhuis. Ze ging gauw naar de universiteit. Het college begon zo.

Het was een lange dag met veel colleges. Roos kwam pas laat terug. Heb je al gegeten vroeg Laura. Nee nog niet antwoorde Roos. Ze had onderweg stiekem al wel een broodje roombrie op. Maar dat was de moeite niet. Zullen we chinees bestellen? Ja lekker. Zo zaten ze een uur later aan een hele rijsttafel. Veel te veel natuurlijk. Roos kon niet meer. Ze plofte bijna. Toen het bijna op was stapte Roos op en zei ik ga even liggen. Ik kan niet meer.

Ze liet zich op bed neerploffen. Roos probeerde haar broek uit te trekken. Dat ging de laatste dagen al wat moeilijker. Dat krijg je ervan Roos, dacht ze. Na heel wat wurmen kreeg ze de broek eindelijk uit. Haar buik stond best bol, maar er zat nog niet echt vet op. M'n kont wordt alleen maar dikker, dacht ze. Ik meet 'm even op. De laatste keer na de eerste weegsessie met Laura en Esther had ze dit stiekem al gedaan.

De omvang was toen 98 cm. Nu 99,8 cm. Bijna 2 cm in een paar weken tijd. Ze stond voor de spiegel en zag d'r bolle kont en mollige bovenbenen. Die cellulitis vindt ik toch niet zo mooi. Ze ging op internet opzoek naar middelen om dit te verhelpen. Ze bestelde snel een grote pot anti cellulitis serum. Iedere dag aanbrengen voor het slapen gaan stond erbij.
Roos ging slapen.

Esther en Laura maakte de restjes nog op. Roos eet net zoveel als ons, dat belooft nog wat, lachtte Laura. Ze zag hoe haar vriendin glom van trots en geilheid. Zeker weten. Dat varkentje mag best wat vetter en volgens mij vindt ze het helemaal niet erg. Sterker nog: ik heb een sterk vermoeden dat het haar net zo opwindt als dat het ons opwindt. Daar kon Esther alleen maar ja op zeggen.

Lees volgende week deel 11: Milkshakes »

Dit is het 1e deel van het vervolgverhaal Vet studentenhuis. Het is geschreven door een gastschrijver.

De afbeelding is gemaakt met hulp van AI.