Doublebelly - Vet studentenhuis (5)

Esther en Laura studeren en hebben een studentenhuis helemaal voor zichzelf. Het voorjaar breekt aan. Tijd voor de rokjes en jurkjes. Passen ze nog van vorig jaar of heeft meer dan een halfjaar studie teveel vat gekregen op de 2 meiden? Verhaal van een gastschrijver.

Doublebelly

Weken gingen voorbij. Het was voorjaar. Tijd voor de kortere rokjes en loszittende jurkjes. Laura stond voor haar klerenkast. Het was buiten 24 graden dus ze wilde iets zomers aantrekken. Van alles wat ze vorige lente had gedragen, paste vrijwel niets meer. Ze liep naar Esther. Zij had precies hetzelfde probleem. Daar stonden ze dan poedelnaakt zonder kleren en niets dat paste. Ja, en nu? vroeg Esther. Ik weet het nog niet. Misschien had jij wat, hoopte ik, zei Laura.

Esther bekeek Laura nog eens goed. Wat ze gehoopt had een maand geleden ging ook echt gebeuren. Haar buik ging zich opsplitsen in een heuse doublebelly zoals ze dit wel eens gelezen had. Laura's tattoo zou er ook aan moeten geloven. Ik geef het nog een maand of 2 en dan zie je niets meer van die tattoo, dacht Esther.

Nu stonden ze daar. Geen zomerkleding pastte meer. Laura keek naar haar vriendin haar buik was eerst opgezwollen, maar was nu ook zacht geworden. Net als haar buik. Ook bij haar begon haar navel wat te knipogen. Esther had dit zelf nog niet eens gezien. Laura zij het: Hé Esther, jij krijgt net zo'n buik als ik. Ook een doublebelly.

Hè, hoe weet zij dat nou? dacht Esther bij zichzelf. Zou zij zichzelf ook bewust dikker maken. Nou ja het zal wel. Kom laten we ons wegen dit moeten we toch weten voor het kopen van onze kleren, zei Laura. Jij eerst Esther. Ze ging op de weegschaal. 86,7 kilo schoon aan de haak. Het meeste vet was op haar buik gaan zitten. Die stak nog net niet voorbij haar vette borsten. Die waren eveneens gegroeid naar een royale cup D. Het leek wel ook of ze iets gingen hangen. Maar ze wist niet of dat dit een verbeelding was. Ze liet het maar zo.

Nu was Laura aan de beurt, ze maakte een sprongetje waardoor letterlijk alles heen en weer bewoog. Op de weegschaal sidderde al het nieuw verworven vet nog even na. 86.4 liet het display zien. Wow jij hebt me ingehaald. Niet veel maar toch. Ik vind het eigenlijk heerlijk om zo te zijn, giegelde Laura. Ze pakte haar buikje beet en wiegde het zachtjes heen en weer. Toen pakte ze de weegschaal en legde hem op het bureau van Esther.

Esther keek ademloos toe. Wat gaat ze doen... Laura pakte haar buikje en legde het op de weegschaal. 9,6 kilo buik. Ze lachtte er heel hard om. Esther was aan de beurt. Zij had een iets dikkere buik leek het. Dat klopte ook, 10,8 kilo. Pfff wat een geweldige ervaring. Ze botsen met elkaars buiken tegen elkaar aan. Ze kregen het er warm van. En honger ook.

Zullen we eerste maar wat eten? vroeg Laura aan Esther. Ja ik heb honger. Ze liepen nu gewoon naakt door het huis. Wat een heerlijk gezicht was dit. Ze ploften allebei op de bank met een grote xxl- pizza die ze nog hadden liggen voor noodgevallen. Tonnetje rond waren ze weer. Waar gaat dit heen? dacht Esther. Kom we bestellen wat kleren op internet. Maar ja welke maat. We weten wat we wegen en hoe lang we zijn. Nu moeten we ons opmeten.

Esther pakte een meetlint. Die had ze aan het begin voor zichzelf al eens gebruikt. Maar dat was maanden geleden. Ik hoop dat ie lang genoeg is, dacht ze. Esther begon Laura op te meten. Eerst haar buikomvang. Ze mat eerst door de vetrol heen: 93 cm. Daarna iets erboven, 99 cm. Wow. Dat meetlint was net lang genoeg. Toen Laura's bilomvang 92 cm. Van dichtbij zag ze dat de eerste cellulitis putjes zich al uitkristalliseerden rondom Esthers mollig wordende bovenbenen. Vervolgens kwamen Esthers borsten op 102 cm.

Wat een grote memmen waren dat geworden. Echte Jetsen. Met een grote hoofdletter. Esther tilde er eentje op en liet haar vallen. Klets op Laura's buik. Alles sidderde weer. Laura glimlachte. Nu moet je mij opmeten. Laura begon bij de bilomvang van Esther. 94 cm. Vervolgens haar buik, 99,5 cm. Daarna haar borstomvang, 97 cm.

Zie je wel ze hangen iets meer, dacht Esther. Ze vond het stiekem wel een geil gevoel. Oké, we hebben wel een beetje dezelfde maat. Ik kom dan wel uit op xl, ja die zit nog lekker ruim. Je weet maar nooit wanneer dit ophoudt, zeiden ze tegen elkaar. Ze hadden heel wat bij elkaar geshopt. Ieder apart. Stiekem deden ze er voor zichzelf een grotere maat bij. En een korset.

Lees deel 6: Zwemmen »

Dit is het 1e deel van het vervolgverhaal Vet studentenhuis. Het is geschreven door een gastschrijver.

De afbeelding is gemaakt met hulp van AI.