donderdag 30 juni 2011

Margreet wordt feedee (10) - Vreetweekend

Margreet gaat met haar 3 chatvriendinnen een weekend doorbrengen. Ze spreken af dat ze zoveel mogelijk gaan eten. Hiervoor heeft ze goed getraind. Margreets man Harry weet niet dat ze hier naartoe is. Over niet al te lange tijd zal hij terugkomen van zijn werk in het verre oosten. Ze werkt nu nog even toe naar een flinke verrassing voor hem.

Lees eerst deel 1: Het geheim »

Vreetweekend


Margreet lag languit op de bank in het huis van haar chatvriendin Jolanda. Haar maag stond op barsten. 'Kom op', zei Suzanne tegen haar. 'Daar kan echt nog wel wat bij.' Suzanne masseerde de enorme vetmassa. 'Ik sta op barsten. Ik kan niet meer', kreunde Margreet. 'Kom op,' Suzanne hield een glas met volle melk bij haar. 'Melk neutraliseert. Dan kun je zo weer verder eten.' Margreet wist niet was haar overkwam. Suzanne zette het glas tegen Margreets lippen. Ze nam een slok en merkte dat het meer was dan volle melk alleen. Het glas zat ook nog vol met room en misschien nog wel meer calorierijke voedingsstoffen.

Het was nu zondag, de laatste dag van het vreetfestijn. Vrijdagmiddag was Margreet naar de boerderij van Jolanda gereden. Ze had haar andere vriendinnen Fiona en Suzanne getroffen. De eerste avond had ze zich nog een beetje ingehouden. Margreet zag hoeveel Fiona naar binnen stouwde. Het bewonderde haar. Dus je kon nog meer eten dan zij at.


De buik van Fiona loog er ook niet om. Fiona had de laatste weken flink doorgegeten, vertelde ze. Tevreden wreef ze over haar buik terwijl ze vertelde hoeveel kilo er de laatste 2 weken bijgekomen was. 'Ik weeg nu 182 kilo. In 2 weken ben ik maar liefst 21 kilo aangekomen. Dat is 1,5 kilo per dag.' Het leek Margreet onmogelijk. Hoewel de gastvrouw Jolanda een weegschaal in huis had die tot ver in de 200 kilo kon, weerstond Margreet de verleiding om op de weegschaal te gaan staan. De anderen bedelden of ze echt niet heel even wilde. 'Nee, dat wil ik voor Harry bewaren.'

Margreet dacht er even aan dat ze de oproep op het forum plaatste en binnen de kortste keren wel 10 weegschalen kreeg aangeboden. Ze had de meest aantrekkelijke gekozen: een weegschaal die wel tot 250 kilo ging. Dan kon ze nog even vooruit, dacht ze. De aanbieder had erop gestaan dat hij hem haar gratis toestuurde. Hij hoefde alleen maar een paar mooie foto's van haar dikke buik te hebben.

De buiken, billen en borsten van de andere 2 vreetzakken met wie ze dit vreetweekend doorbracht, logen er eveneens niet om. Fiona was een prachtige verschijning. Haar buik vormde een groot massief geheel. Ook zij had de laatste weken flink doorgegeten en telde 172 kilo op de weegschaal. Volgens haar was de laatste week een kilo per dag aangekomen. Het nieuwe vet nestelde zich eveneens op en rond haar buik. Volgens Fiona was had haar buik de laatste weken vooral de breedte opgezocht.

Ze pakte de dikke buikrol vast. 'Deze zat er een maand geleden nog niet', zei ze. Ze kon de nieuwe vetrol tussen haar vingers klemmen. Het nieuwe vet schommelde behaaglijk. 'Zo opwindend om dit heen en weer te schudden.' Fiona schudde haar dikke vetrol. Haar hele vette lijf zette zich in beweging. 'Dit voel je overal', verklapte ze. 'Tot aan mijn klitje, die er helemaal opgewonden van raakt.' Ze schudde haar vet opnieuw en genoot zichtbaar van haar nieuwe lijf. 'Dat zat er allemaal een paar jaar geleden nog niet', vertelde ze. Met 2 handen greep ze haar vette pens en hield de vetaanwinst trots omhoog.

Het meest trof Margreet wel het vette lijf van Jolanda de gastvrouw. Zij was ook veruit het zwaarste van het gezelschap. Een jarenlange ervaring als feedee lag daaraan ten grondslag. Dik zijn was het mooist wat haar in haar leven was overkomen. Ze had jarenlang geworsteld met de maatschappelijke opvattingen over dik zijn. Uiteindelijk liet ze zich helemaal gaan en gaf zich zelfs over aan een feeder. Het had haar geen windeieren gelegd.

De weelde zat overal om haar dikke lijf geklemd. Het leek wel of ze werkelijk overal dik was geworden. Haar armen waren fors, net als haar benen. Haar billen wezen niet alleen een flink eind naar achteren, maar waren eveneens in de breedte flink gegroeid. Jolanda vertelde dat ze het laatste jaar nog een flinke spurt had gemaakt. Dit keer was het flink op de buik gaan zitten. Ze schoof een indrukwekkende buik voor zich uit met zacht en liefdevol vet. Het vet sidderde een tijdje na als ze bewoog. Het maakte een diepe indruk op Margreet. Ze zag dat Jolanda op haar beurt zeker 100 kilo verder moest zijn. En dat zag je ook.

Hoe het mogelijk was dat Jolanda 100 kilo meer woog dan zij, zag Margreet ook heel snel. Jolanda verstouwde het meeste eten van alledrie. En van de anderen kon je echt niet zeggen dat ze weinig aten. Margreet dacht dat ze zoveel eten kon. Zeker, het was veel meer dan ze eerder at, maar de andere 3 dames wisten beduidend meer naar binnen te werken. 'Je hebt heel hard een feeder nodig die je extra verwendt. Ik hoop dat Harry snel terug is uit het verre oosten. Hij kan je verder helpen', gaf Jolanda haar het advies. 'Ik zat een paar jaar terug in hetzelfde schuitje', fluisterde ze. 'Maar met hulp van mijn feeder ben ik meer dan 120 kilo aangekomen. Ik zit tegenwoordig op 240 kilo.' Ze wreef over haar dikke buik en voerde Margreet nog wat extra bij. Ze riep de andere dames erbij.

Margreet voelde hoe Fiona haar buik zachtjes masseerde terwijl Suzanne haar wat pudding voerde. Ze proefde hoe de calorieƫn zich in haar maag verzamelden. 'Ik kan niet meer', zuchtte ze. 'Echt, ik kan niet meer.' 'Nog even', zei Fiona. 'Nog een paar hapjes. Alleen zo word je een hele grote meid. En je wilt Harry toch verrassen?' Ze knikte en nam de happen. Het waren er meer dan een paar, maar steeds werd nieuwe ruimte in haar maag gekneed. En voor ze het wist had ze de enorme pudding weggewerkt. Ze viel in een diepe, diepe slaap.


Lees Margreet wordt feedee (11): Thuiskomst »

Geen opmerkingen:

Een reactie posten