Vreetweekend - Vet studentenhuis (15)

Roos en Laura zijn samen in het studentenhuis. Esther is weg. De 2 meiden besluiten om een heus vreetweekend te organiseren. Dat betekent minimaal 20.000 calorieën per dag. Verhaal van een gastschrijver.

Vreetweekend

Roos plofte op bed neer. Ze streelde en masseerde haar buik. Ze voelde zichzelf groeien. Wat een gevoel was dit. Ze kroop iets overeind speelde wat met haar buik. Die werd dik zag ze. Groot. Zo rond als een kogel zo vol zat haar buik nu. De spanning gierde door haar lijf. Ik hoop op zo'n buik als Laura, dacht ze. Ze viel in slaap. Middernacht werd ze wakker met een gigantische dorst. Ze liep naar de koelkast.

Laura was er niet die sliep. Ze dronk 2 shakes op en wilde weer gaan liggen. Toen kwam Laura aangewaggeld. Ze had een buik zo dik niet te filmen. Een vetrol van links naar rechts die haar navel samen kneep. En daarbij was de vetrol ook bijna klaar. Onder haar enorme borsten ontstonden 1e 2 extra vetkwabben. Die groeiden nu naar elkaar toe. Roos liep naar haar toe hier moet ik toch even aanzitten.

Roos begon met de vetrollen van haar huisgenote te spelen. Die zijn nieuw zei Roos. Ja ik voel ze groeien. Net als de rest van mijn buik. Ze tilde haar buik op en plofte het op de tafel. Moet je eronder eens kijken... haar klitje was ook nauwelijks meer te zien. Die zat verborgen onder een vulkaan van vet. Haar schaamlippen waren ook niet meer zichtbaar. Wat tot voor kort nog wel het geval was, herinnerde Roos zich. Wat een evolutie.

Roos sloeg een paar keer zachtjes op de schaamstreek van haar vriendin. Het trilde triomfantelijk. Ga door, riep Laura. Roos bleef het stootjes geven en begon met vingeren. De vulkaan barste, alsof het al jaren niet uitgebarsten was. Zo spoot het. Niet normaal. Roos werd nat in haar gezicht en daar niet alleen. Roos stond op en pakte een shake en voerde die op aan Laura. Nog een en nog een. Nog eentje met een extra klont roomboter. Roos nam er zelf ook een.

Ze waren doodop en strompelden terug hun bed in.

De volgende morgen begonnen ze laat. Het was al tegen de middag. Ze gingen eerst eens uitgebreid douchen. Laura sopte Roos goed in. Ze konden een paar maanden geleden makkelijk samen onder de douche. Dit keer was het echt krap. Roos merkte dat ze ook voor zichzelf niet veel ruimte meer had. Ze kon zich omdraaien, dat wel. Er was nog 30 cm ruimte. Bij Laura was dat iets meer maar die had wel een buik waar je u tegen zegt.

Schoon en fris namen ze een grote pizza als ontbijt met een shake. Een paar uur later stond de chinees op de stoep. Met een rijsttafel voor 6 personen. Niet normaal zo veel als dat was. Het ging allemaal op. Uiteraard. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

Ze rolde van de tafel op de bank en buikje uit. Het was een ravage in huis. Morgen ruimde ze alles op. Esther kwam toch pas dinsdag terug. Maandagmorgen zouden ze gaan wegen. Maar niet voordat er nog een nagerecht kwam. Heb je nog ruimte over vroeg Laura aan Roos. Nee niet echt. Over een uurtje misschien. Ze bekeken een serie. Tegen twaalven was die afgelopen. Roos en Laura voerden elkaar het toetje binnen. Het was een tiramisutaart. Veel te veel eigenlijk. Natuurlijk kregen ze alles op. Ze vielen in slaap op de bank.

De volgende morgen werden ze vroeg wakker. Ze waren nog vol en voelde dat hun maag al het voedsel nog aan het verwerken was. Ze voelde dat dit direct omgezet werd in vet. Ik voel me gewoon dikker worden fluisterde Roos, jij ook? Laura knikte. Ja, ik denk dat dit weekend goed geslaagd is.

Kom we ruimen eerst alles op. Ja doen we een beetje beweging kan geen kwaad. Ze kwamen moeizaam overeind. Roos moest Laura zelfs helpen. Die buik leek wel de helft dikker te zijn geworden. Wat een effectief weekend. Roos liep door de kamer en raapt alle zooi die op de grond lag op. Laura kon niet meer bukken. Haar buik was daarvoor te dik geworden.

Roos kon het nog prima handelen, ze had een contra gewicht waar een telekraan jaloers op zou zijn. Na een uur poetsen en boenen was alles kraakhelder schoon. Ze hijgde na op de bank. Kom we gaan wegen. Ze waggelden achter elkaar aan. Ja, Roos begon ook dit loopje na te doen. Roos voelde haar buik meer dan ooit meedeinzen op het ritme waarmee ze liep.

De trap kraakte door het gewicht, alsof er een kudde olifanten overheen liepen. Boven pakte ze de weegschaal. Jij eerst riep Laura tegen Roos. Oké komtie. Ze stapte op het weegschaal en wilde op het display kijken. Dit kon niet want haar buik zat ervoor. Ze schoot in de lach. Laura kun jij kijken ik kan het niet zien. Laura keek en was een moment sprakeloos... Dit kan niet... Ze keek nog eens goed. Maar het stond er toch echt. Ze stamelde. Toe zeg het, zei Roos. Ze smeekte het bijna.

Lees volgende week deel 16: Buik op het bureau »

Dit is het 15e deel van het vervolgverhaal Vet studentenhuis. Het is geschreven door een gastschrijver.

De afbeelding is gemaakt met hulp van AI.